Na badanie najlepiej zgłosić się rano. Zwykle nie trzeba być na czczo, chyba że fibrynogen wykonywany jest razem z innymi badaniami krwi, które tego wymagają. Przed pobraniem można wypić niewielką ilość wody.
Nie należy samodzielnie odstawiać ani zmieniać dawkowania leków przeciwzakrzepowych, przeciwpłytkowych lub innych leków przyjmowanych na stałe. Jeśli pacjent stosuje leki wpływające na krzepnięcie, choruje na wątrobę, jest po urazie, zabiegu lub ma aktywny stan zapalny, warto poinformować o tym lekarza lub personel medyczny.
Badanie fibrynogenu warto wykonać przy podejrzeniu zaburzeń krzepnięcia, skłonności do krwawień, łatwym powstawaniu siniaków, przed planowanymi zabiegami, a także w diagnostyce stanów zapalnych i chorób wątroby.
Oznaczenie fibrynogenu jest szczególnie przydatne jako element szerszej oceny układu krzepnięcia. Może pomóc lekarzowi ocenić, czy proces tworzenia skrzepu przebiega prawidłowo oraz czy konieczne są dalsze badania lub kontrola leczenia.